Περί ορέξεως κολοκυθόπιτα. Σε άλλους αρέσουν τα πανηγύρια και σε άλλους όχι. Σε όλους μας όμως, τους πιο μεγάλους,ανασύρουν αναμνήσεις. Είτε όταν πηγαίναμε με τους γονείς μας και τους ζαλίζαμε να μας αγοράσουν το μισό πανηγύρι σε παιχνίδια και νοστιμιές είτε ως έφηβοι μήπως πετύχουμε τη Μαιρούλα ή τον Κωστάκη. Τα παλιά χρόνια, τα πανηγύρια, γνώρισαν μεγάλες δόξες -και συνεχίζουν σε κάποιες περιοχές- μιας και ήταν από τις λιγοστές επιλογές διασκέδασης, ειδικά στην επαρχία. Τί γίνεται όμως τώρα;
Προσωπικά δεν με γοήτευσε ποτέ κάτι, ώστε να σηκωθώ και να κατέβω στο πανηγύρι της Αγίας Παρασκευής, αλλά και σε κανένα αντίστοιχο. Δεν τα σνομπάρω, προς Θεού! Για παράδειγμα, τα ηπειρώτικα πανηγύρια που είχα αναγκαστεί αρχικά να παρακολουθήσω -λόγω καταγωγής της πρώην συζύγου μου- προς το τέλος είχαν αρχίσει να μου αρέσουν, λογικό, γιατί ξεκίνησα να δημιουργώ όμορφες αναμνήσεις. Πανηγύρια διαφορετικού είδους βέβαια από αυτά του δήμου μας σε Αγία Παρασκευή και Προφήτη Ηλία, μα πανηγύρια κι αυτά, τα πρώτα πολιτιστικά και τα δικά μας εδώ εμπορικά, εμποροπανήγυρις που λένε. Και τα δύο όμως θρησκευτικά.
Από την άλλη, δεν ανήκω στα τρία βασικά target group που -κατά κύριο λόγο- τα επισκέπτονται στη σημερινή εποχή, τα οποία και θα σας παρουσιάσω πιο κάτω. Και ίσως αναρωτηθείτε πως τα ξέρω όλα αυτά από τη στιγμή που δεν πάτησα το πόδι μου εκεί; Λόγω της εφημερίδας θεώρησα πως έπρεπε να έχω μια εικόνα για το τι γίνεται εκεί, ώστε να σας τη μεταφέρω. Επέλεξα για αυτή τη δύσκολη αποστολή έναν φίλο μου… πανηγυρτζή (όπου γάμος και χαρά κ.λπ.) ο οποίος δεν χάνει ευκαιρία να δει κόσμο και να ψωνίσει βελάκια και πλαστικά ποδοσφαιράκια.
Το κοινό στο πανηγύρι
Όπως μου είπε ο φίλος, στο πανηγύρι κυριαρχούσαν τρεις κατηγορίες επισκεπτών. Γονείς, που είχαν αναμνήσεις από προηγούμενα πανηγύρια και τώρα πήγαιναν εκεί με τα παιδιά τους, κατά το πλείστον γυναίκες. Οι μπαμπάδες, μάλλον, δεν είχαν πολύ όρεξη κι έμειναν σπίτι. Έφηβους, κορίτσια και αγόρια που ανεβοκατέβαιναν την Αγίου Ιωάννου και τέλος γυναικοπαρέες ηλικίας 45+. Όπως μου είπε ο φίλος, το πανηγύρι είχε περιοριστεί χωροταξικά, βασικά στο ύψος που καταλάμβανε στην Αγ. Ιωάννου, ώστε να διευκολύνεται κάπως η κυκλοφορία των οχημάτων. Χάρηκα που γινόταν χαμός από κόσμο. Έχει μεγάλη διαφορά το να βρίσκεσαι ανάμεσα σε… πραγματικούς ανθρώπους από το να συμμετέχεις σε ομάδες με ψηφιακούς φίλους. Και το δεύτερο είναι σημαντικό και κοινωνικοποιεί, αλλά αν κολλήσεις μόνο σε αυτό γίνεσαι αγοραφοβικός στο τέλος και… τέλος. Ο… απεσταλμένος ξόδεψε σε διάφορες αηδίες περίπου 50 ευρώ.
Μέχρι και Μαλλί της Γριάς έφαγε, αλλά δεν έπαθε κάτι.
